Jordi en Evelien, 21 december 2011
Zuid-Afrika , Nelspruit 33°

Het zit er weer op!

Zoals beloofd is deze waarbenjij vanuit .. Nelspruit! Iek, de vakantie zit er nu toch eigenlijk echt op! We hebben al onze spullen weer in Jordi’s flatje kunnen dumpen en mogen hier gelukkig nog slapen tot we dan toch echt op het vliegtuig stappen. Maar wat is er allemaal nog gebeurd sinds ons vorige verhaaltje, in Tsitsikamma.

In Tsitsikamma was het niet al te best weer, maar later bleek dat dit toch eigenlijk wel hele leuke kanten had. De golven op zee waren namelijk heel erg hoog, en deze beukten op de rots-kust van Tsitsikamma wat er heel vet uit zag. ’s Middags durfde het zonnetje zich toch nog te laten zien en zijn we uiteindelijk nog even gaan wandelen en hebben we onszelf daarna beloond met een heerlijk biertje in het restaurant. Daar zat ook een ander Brabants stel en daar hebben we nog een tijd flink mee zitten buurten en ervaringen en uitgewisseld van de leukste plekjes in Zuid-Afrika.

Onze volgende stop lag een behoorlijk eind verderop: de Drakensbergen. Het zou weer een rit van 1,5 dag worden! Dag 1 van crossen schoot voor het gevoel niet erg op omdat we door bergpassen moesten waar dan ook vrachtwagens omhoog kruipen en inhalen valt niet altijd mee op een eenbaans-snelweg! We reden door de ‘Wildcoast’ en dat is een behoorlijk ander gebied dan waar we tot nu toe geweest waren. Het heet ‘wild’ omdat alles er nog wat ongerepter is: de natuur is wat ruiger en ook de ontwikkelingen is het gebied nog steeds het zorgenkindje van Zuid-Afrika. De (voornamelijk zwarte) bevolking woont duidelijk in slechtere omstandigheden, veel rommel en afval op straat, oude auto’s..een beetje het typische. Onze tocht door dit wilde gebied eindigde in Mthatha, tevens de geboortestad van Nelson Mandela. Hier was geen camping te vinden en we voelden ook niet zoveel voor een flinke zoektocht omdat het al begon te schemeren. Uiteindelijk in een hotelletje geslapen maar wel in een heerlijk bed! De volgende dag hebben we onze toch doorgezet richting Monks Cowl aan de voet van de Drakensbergen. Weer een regenachtige aankomst maar door nieuwe technieken en tactieken had ons tentje de regenachtige nacht erg goed doorstaan! ’s Ochtends was alles weggetrokken en stond er een stralende zon op ons te wachten! Prachtig gewandeld in dit berggebied met afwisselend open velden, dichte (oer)bossen, watervalletjes, zonnetje erbij: kortom alle ingredienten voor een top wandeldag! Onszelf daarna nog maar eens beloond met wat biertjes bij het tentje, echt het goede campingleven!

De volgende ochtend waren we eerder wakker dan de zon, en deze hebben we dan ook op zien komen, wat een prachtige gouden gloed over de bergen gaf. Na rustig wakker geworden te zijn hebben we maar weer ingepakt en onze tocht voort gezet. Onderweg geluncht met een oud-klasgenoot van Jordi uit Zuid-Afrika. Toen kwamen we aan in natuurgebied Umlalazi. Een kustgebied waar de rivier de Umlalazi in de zee mondt, met mangroves, strand en wildlife tegelijk, erg leuk! We hebben daar in een luik bootje gevaren wat nog erg spannend werd omdat er heel veel springvissen waren. Deze sprongen eerst vrolijk rondom de boot, maar al gauw sprong de eerste over de boot, de volgende tegen Eveliens arm en ook Jordi’s nek en rug werden niet gespaard! Het zag er supergrappig uit en de vissen hebben ons uiteindelijk nog best wel te grazen genomen! Eentje schatte de boot te smal en eindigde in de boot. Na kort overleg of we hem wel of niet op de braai zouden gooien hebben we de arme schat maar weer overboord gekiept. ’s Middags hebben we nog genoten van wederom hele hoge golven op het strand. Flink gespeeld en gestoeid met het water, door elkaar geschud en zand gehapt. ’s Avonds de braai aangestoken, en toch maar kip gegeten in plaats van verse vis. Tijdens het braaien werden we gezelschap gehouden door drie zebra’s die de campingplaats naast ons als avondplekkie gebruikten, erg schattig!

Onze volgende bestemming was Sodwana Bay, wederom aan de kust. Hier zouden we prachtig kunnen snorkelen en nog een paar zonnestraaltjes meepikken! Het was een beetje regenachtig toen we aankwamen maar dat werd in de dagen daarna goed gemaakt! We konden op de camping ‘all-in’ slapen, wat inhield dat de vrouw des huizes ons drie dagen lang ontzettend verwend heeft met heerlijk eten! ’s Ochtends lekker ontbijten, dan stond er een Curver-bak klaar met onze lunch en ’s avonds aanschuiven voor weer een heerlijke maaltijd! Dat je zelf niet op je gasbrandertje hoeft te koken is al een luxe, maar wat die vrouw in elkaar zette was echt te lekker! Op de eerste avond werd er gebraaid en hebben we misschien wel het lekkerste bief ooit op...yum! Goed, we kwamen voor de zee! En daar hebben we ook flink van genoten, ’s ochtend om 9u op het strand zijn om te wachten tot het water op zijn laagst stond. Er kwamen dan allerlei ‘rotszwembadjes’ vrij te liggen waar vanalles in rond zwemt/kruipt/glibbert. Wat wel leuk is om te vertellen, is de 4x4 liefde van de Zuid-Afrikaan. Een ‘echte’ (welgestelde) Zuid-Afrikaan rijdt een bakkie: een pick-up 4x4. Als ze dan met hun familie naar het strand gaan, moet dat ding dan ook mee. Deze wordt helemaal volgegooid met tenten, stoelen, koelboxen, windschermen, alles gaat mee! En bij het strand wordt deze niet op de parkeerplaats gezet, nee het bakkie moet mee het strand op. Het resultaat is dus dat er op het strand 200(!) pick-ups stonden te stralen. Hier lig je dus niet handdoek aan handdoek maar sta je pick-up aan pick-up. Voor ons Nederlanders natuurlijk niet helemaal voor te stellen, al die auto’s op het strand maar hier de normaalste zaak van de wereld. Gelukkig was er ook een auto-vrij stukje strand bij de rotszwembadjes en daar hebben wij ons handdoekje twee dagen uitgegooid. Eigenlijk was dit de eerste keer dat we echt in de zon konden gaan liggen, en dit hebben we dan ook enthousiast gedaan. Iets te enthousiast, want zelfs op de eerste dag toen het helemaal bewolkt was en af toe regende zijn we al verbrand. Je kunt je wel voorstellen wat er de volgende dag gebeurde toen het de hele dag strakblauw was: oepsie!

Om het Afrikaanse avontuur goed af te sluiten werd er besloten om nog een laatste keer beestjes te gaan kijken. Hluhluwe was niet al te ver van het strand en dus werd besloten om koers te zetten naar dit erg Afrikaanse stadje. Jammer genoeg wilde de auto niet zo hard meer vooruit en voelde het alsof er een knoop in de moter zat dus gingen we met halve kracht vooruit. Aangekomen in Hluhluwe hebben we met al ons vakkundig inzicht de klep open gemaak en zijn we gaan kijken wat er loos was. Niet al te veel later werd het euvel al gespot: een bougie kabel bleek gescheurd te zijn. Gelukkig was het maar een klein scheurtje dus met twee tie-rips (?) is de motor weer zo goed als nieuw. Nadat we in Bushbaby lodge ons tentje voor de laatste keer hadden uitgegooit, en zeer content voor de tent zaten, zagen we dat er een vervet monkey weesje was gedropt bij de eigenaar van de camping. Met Eveliens grote hart vertelde ze dat we wel eventjes voor dit lieve kleine ventje zouden zorgen. Het kleine aapje viel al snel in Jordi’s grote armen in slaap en had het daar erg goed naar zijn zin.. Het spijt ons dan ook erg dat een half uurtje later een gezin de aap op kwam halen om het mee te nemen omdat zij er langer voor konden zorgen.

Onze laatste dag natuur was een groots succes. Al vroeg in de morgen kwamen de giraffes heel erg dicht op de auto staan en ook de neushoorns, olifanten, gnoes, bokkies en, pumbas lieten weer niet lang op zich wachten. Verder was de vegetatie in dit park ook een van de mooiste die we in het hele land hebben gezien dus dat was ook al een bonus. Toen we al erg lang onderweg waren, en besloten dat het wel bijna genoeg was, kwamen we op een route die volgens het paaltje verboden was maar dat leek niet op de kaart terug te komen. We hebben onze stoute schoenen aangetrokken en besloten het zandpad toch maar gewoon in te rijden. Nog geen 500 meter later zagen we een hyena door het veld snuffelen en deze rook duidelijk vanalles en nog wat. Aan de andere kant van de weg stonden impala’s, zebra’s en gnoe’s heerlijk te genieten van de frisgroene grassprietjes. Toen deze de hyena in het oog kregen brak er onrust uit en alle beestjes keken naar de hyena. De hyena had daarentegen andere gedachten en volgde zijn neus naar de andere kant. We besloten de weg een stukje verder in te rijden om te zien waar deze hyena naartoe liep toen we niet veel later 5 cheetahs onder een boompje zagen zitten die duidelijk iets van plan waren. Al snel gingen de cheetahs er vandoor en verdwenen uit het zicht dus gingen we snel weer terug naar de plek waar we alle andere beestjes hadden gezien. Op het eens zo vredige stukje gras was nu volle paniek uitgebroken en de stofwolken stegen op uit het veld. Plots kwamen alle beestjes in dolle paniek op ons kleine lieve autootje afgestormd maar toen ze voorbij waren was er geen cheetah meer te zien. Na een tijdje wachten zonder de cheetahs te zien zijn we terug naar de camping gereden om daar met een lekker Zuid-Afrikaans wijntje ons laatste avondje kamperen af te sluiten.

Nu zijn we dus terug in Nelspruit en vliegen we morgen weer richting de donkere kou van Nederland, een schril contrast aangezien ik hier in mijn zwembroek achter mijn flaptopje dit bericht aan het tikken ben. Voor ons zit het er dus op! Jordi heeft weer veel genoten van zijn tijd in de Afrikaanse bush maar is ook zeker weer klaar voor het Hollandse leventje. Evelien heeft ook enorm genoten van alles wat dit mooie landje te bieden heeft maar ook zij is helemaal klaar om lekker aan haar master te beginnen in januari.
Bedankt allemaal weer voor het lezen van deze blog, het blijft leuk om te zien dat mensen het ook echt lezen. Tot over een paar daagjes allemaal en natuurlijk allemaal fijn

Met HalloBuitenland.nl kun je Jordi in Zuid-Afrika echt goedkoop bellen!